nutka zajebista

Kolejny oddech dzieciaka, historia pisana na trackach Na płytach wybita z chodnika ulice przenika I dalej i więcej i ciągle w swoim tempie Przestrzeń, przestrzeń wypełniona dźwiękiem Wku rwiony już z natury, nie był tutaj pierwszym Który chciał głową kruszyć mury i sięgać ponad chmury Dzieciak tak mącił non-stop, w końcu załapał motto I swoją drogą poszedł za głosem serca prosto I tak dorastał człowiek, beztroski sen spadł z powiek Plan się klarował w głowie jak flow co idzie w obieg I teraz to słyszysz, on nienawidzi ciszy Bit mu dodaje werwy by swoje grał bez przerwy Być sobą być na froncie życia I przed siebie iść, szczęśliwie oddychać Priorytet to nie cel, nie zgubić swego toru Brać promienie nie cień, trafnie dokonać wyboru Wiesz, życie to nie spektakl, wszystko jest w twoich rękach Nie pękaj tak dokładnie tylko ty wiesz czego pragniesz Więc bierz to co słuszne, odrzucaj to co zgubne Bo życie nieprzewidywalne traktuje różnie [x2] Być sobą być na froncie życia I przed siebie iść, szczęśliwie oddychać Priorytet to nie cel, nie zgubić swego toru Brać promienie nie cień, trafnie dokonać wyboru

d(*_*)b